'Noorse filmen prikkelen in het buitenland', schreef de grote en serieuze krant Aftenposten een tijdje geleden in een artikel over het succes van Noorse filmen in het buitenland. Noorse media zijn dol op Noors succes in het buitenland (op welk veld dan ook) en berichten er maar al te graag over. En de laatste tijd is er het een en ander geschreven het succes voor twee filmen: 'Reprise' en 'Den brysomme mannen'.

Ik heb ze beide gezien, maar, ik kan alleen over de laatste film wat zeggen. Reprise zag ik in de bioscoop en van het zien van die film leerde ik eigenlijk maar een ding: mijn Noors is momenteel misschien aardig, maar nog lang niet goed genoeg: het merendeel van de dialoog begreep ik nauwelijk! Ik ga hem nu lenen bij de bibliotheek om hem nog een keer te kijken, dit keer met Noorse ondertiteling.

 

'Den brysomme mannen' (oftewel: De hinderlijke man) zag ik afgelopen weekend en het is een gave film. De film vertelt het verhaal van Andreas die op een onverklaarbare manier in een nieuwe wereld terecht komt. Op het eerste gezicht is alles in orde in deze wereld: de dingen zijn er goed geregeld, de straten zijn schoon en de mensen zijn aardig en vriendelijk. Maar toch klopt er iets niet: er mist iets. Gaandeweg  wordt duidelijk wat: het gevoel ontbreekt, de emotie, kleuren. Het enige wat voor de mensen hier van belang is, is de buitenkant: mooie kleding, design meubelen, de verbouwing van hun huis. Alles is er grijs.

 

Is dit louter fictie, de schepping van een andere wereld? Of probeert de regisseur via de film iets te zeggen? Over de Noorse samenleving misschien? Zijn Noren eigenlijk niet een beetje zoals de mensen die we in de film tegenkomen? Gevoel- en empathieloos. Gesloten. Onderkoeld. Materialistisch. Afwijkend gedrag afkeurend. Vooral bezig met de verbouwing van hun huis en de kleur van de nieuwe driezitter. Al deze zaken kenmerken -in grote lijnen- de Noorse samenleving en de Noren zelf namelijk, vind ik en waarschijnlijk de regisseur ook.

 

Een nachtmerrie? Tja, leven in Noorwegen, samenleven met Noren is soms best taai, ik moet het toegeven.

 

Een extra reden om de film te zien dus.

 

Overigens is de film internationaal, vreemd genoeg, onder twee verschillende namen op de markt gebracht: The bothersome man en (in Frankrijk) Norway of life.